Историјска енциклопедија
Advertisement

Gaj Klaudije Pulher (lat. Gaius Claudius Pulcher, do 167. pre Hrista) je bio rimski političar i vojskovođa, konzul 177. pre Hrista i cenzor 169. pre Hrista. Istakao se pobedom nad Histrima i Ligurima zasluživši dvostruki trijumf.

Porodica istaknutih konzula[]

Potiče iz porodice, koja je dala niz istaknutih konzula. Njegov otac Apije Klaudije Pulher bio je istaknuti vojskovođa Drugoga punskoga rata i konzul 212. pre Hrista. Njegov pradeda je istaknuti cenzor Apije Klaudije Cek. Njegov brat Apije Klaudije Pulher (k. 185. pre Hr.) bio je konzul 195. pre Hrista. Sin mu je bio Apije Klaudije Pulher (k. 143. pre Hr.), konzul 143. pre Hrista.

Pretor[]

Izabran je za augura 195. pre Hrista. Za pretora je izabran 180. pre Hrista.[1] Te godine pod sumnjivim okolnostima umro je pretor Tiberije Minucije Molikul i konzul Gaj Kalpurnije Pison,[2] pa je Senat Gaju Klaudiju Pulheru dao zadatak da istraži smrt dvojice istaknutih ljudi unutar granica Rima. Lucije Duronije, pretor 181. pre Hrista, optužio je ilirskoga kralja Gencija za piratstvo, pošto su svi brodovi, koji su učestvovali u piratskim napadima dolazili iz Gencijevoga kraljevstva.[3] U tim akcijama bilo je povređenih rimskih građana, a bilo je i zarobljenih na Korkiri. Senat je dao zadatak Gaju Klaudiju da istraži taj slučaj.[4]

Konzul i spor sa starim konzulima[]

Izabran je za konzula 177. pre Hrista zajedno sa Tiberijem Grahom Starijim.[5] Kao provinciju dobio je Histriju i 11.000 rimskih i 12.600 savezničkih vojnika.[6] Koliko je bio ozbiljan rat u Histriji pokazuje činjenica da su tu bila angažovana dva konzula od prethodne godine, Marko Junije Brut i Aul Manlije Vulson, koji su pre Pulherovoga dolaska krenuli u akciju i počeli da uspešno vode rat.[7] Gaj Klaudije je bio uznemiren da bi on mogao da bude lišen slave, pa je požurio prema Istri, ne obavivši uobičajene procedure.[8] Čim je došao u Istru počeo je da optužuje Vulsona i Bruta naredivši im da napuste njegovu konzulsku provinciju. Međutim stari konzuli nisu ga poslušali ukazavši na nepropisan postupak Gaja Klaudija Pulhera prilikom napuštanja Rima.[9] Pulher je pretio okovima, ali na kraju bio je prisiljen da se vrati u Rim i da obavi tradicionalne zavete na Kapitolu. Odmah nakon toga požurio je ponovo u Istru.

Rat sa Histrima[]

Marko Junije Brut i Aul Manlije Vulson iskoristili su Pulherovu odsutnost, pa su napali histarski grad Nesakt, u koji se bio povukao histarski kralj Epulon zajedno sa većinom prvaka.[10] Kada je Gaj Klaudije stigao staru vojsku je poslao kući i počeo je da opseda Nesakt. Skrenuo je reku, koja je prolazila kraj grada, pa su se Histri našli u nevolji, ali nisu se predavali, nego su pobili svoje žene i decu. Rimska vojska je na kraju zauzela grad, a posle toga zauzeli su još dva mesta Mutilu i Faveriju.[11] Histarski kralj se ubio prilikom zauzimanja Nesakta. Rimljani su srušili do temelja sva tri zauzeta grada, a stanovništvo su prodali u roblje, pa su se nakon toga predali ostali Histri.[12]

Pobeda nad Ligurima i preotimanje Mutine[]

Nakon uspešnoga okončanja rata i pokoravalja Histrije Gaj Klaudije Pulher je po senatskom dekretu sa vojskom krenuo u Liguriju.[13] Pobedio je Ligure u velikoj bici.[14] Liguri su se nakon poraza povukli u brda i više nisu obnavljali neprijateljstva. Nakon pokoravalja Ligurije Gaju Klaudiju su po povratku u Rim odobrena dva trijumfa, zbog pobede na Histrima i nad Ligurima.[15] Čim su se rimske vojske vratile iz Ligurije Liguri su obnovili rat, pa su u iznenadnom napadu napali i zauzeli Mutinu, rimsku koloniju u Cisalpinskoj Galiji.[16] Gaj Klaudije je najpre održao konzulske izbore. Produžen mu je imperij kao prokonzulu sa Galijom kao provincijom. Sa vojskom je došao do Mutine, koju je zauzeo za tri dana i grad vratio kolonistima.[17]

Cenzor sa Grahom Starijim[]

Tokom 169. pre Hrista izabran je za cenzora zajedno sa Tiberijem Grahom Starijim.[18] Izbacili su nekoliko senatora sa liste, a mnogim vitezovima su oduzeli konje. Prilikom pregledavanja popisa stanovništva utvrdili su koliko ima dezertera iz jedinica u Makedoniji, pa su za svakoga vojnika ispitali razlog izostanka iz jedinice, a u slučaju neopravdanoga razloga prisiljavali su vojnike da se zakunu da će se sami vratiti u Makedoniju.[19] Posebno su navukli na sebe bes sakupljača poreza publikana, koji su sklapali kontrakt o sakupljanju poreza. Odredili su da oni, koji su imali kontrakt za vreme prethodnih cenzora ne mogu opet da sakupljaju porez.[20] Publikani su se žalili Senatu, a kako time ništa nisu postigli nagovorili su jednoga od narodnih tribuna da optuži cenzore da su previše strogi. Bila je sazvana narodna skupština, na kojoj se odlučivalo da se smene cenzori.[21] Tiberije Grah Stariji je bio popularan u narodu i imao je dovoljnu podršku, ali Gaj Klaudije Pulher nije bio toliko omiljen i početak glasanja pokazivao je tendenciju da će biti smenjen, pa je onda Grah Stariji intervenisao i zakleo se da će i on otići, ako osude Pulhera. Narod je nakon toga oslobodio oba cenzora.[22]

Poslednje zaduženje[]

Tokom 167. pre Hrista bio je član delegacije, koja je nakon Trećega makedonskoga rata otišla u Grčku i Makedoniju.[23] Ahajskom savezu su uputili dvojicu najistaknutijih članova delegacije, a jedan od njih bio je Gaj Klaudije.[24] Te iste godine Gaj Klaudije je umro.[25]

Prethodi:
Marko Junije Brut i Aul Manlije Vulson
Konzul Rimske Republike
zajedno sa Tiberijem Grahom Starijim
177. pre Hrista

Sledi:
Gnej Kornelije Scipion Hispal i Kvint Petilije


Literatura[]

Reference[]

  1. Livije 40.37
  2. Livije 40.37
  3. Livije 40.42
  4. Livije 40.42
  5. Livije 41.8
  6. Livije 41.8-9
  7. Livije 41.10
  8. Livije 41.10
  9. Livije 41.10
  10. Livije 41.11
  11. Livije 41.11
  12. Livije 41.11
  13. Livije 41.12
  14. Livije 41.12
  15. Livije 41.13
  16. Livije 41.14
  17. Livije 41.16
  18. Livije 43.14
  19. Livije 43.15
  20. Livije 43.16
  21. Livije 43.16
  22. Livije 43.16
  23. Livije 45.17
  24. Polibije 30.13
  25. Livije 45.44

Napomena:
Ovaj članak može da se prenese ili preradi samo ako se označi da je prenešen ili prerađen sa Istorijske enciklopedije i da je autor Verlor.
Članak je prebačen na [Srpsku enciklopediju]

Advertisement